ಹೃದಯ ಪುಷ್ಪ ಕಾದಂಬರಿ

 

ತ್ರಿವೇಣಿ ಅವರ 'ಹೃದಯ ಪುಷ್ಪ' ಕಾದಂಬರಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಪಾತ್ರಗಳ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ:

ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರಗಳು:

ಸಂಪತ್ತು: ಕಥೆಯ ನಾಯಕ. ಒಬ್ಬ ಸುಶಿಕ್ಷಿತ, ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಯುವಕ.

ಪದ್ಮ: ಕಥೆಯ ನಾಯಕಿ. ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದ, ತ್ಯಾಗಮನೋಭಾವದ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು.

ಲೀಲಾ: ಸಂಪತ್ತನ ತಂಗಿ.

ಸಂಪತ್ತನ ತಂದೆ-ತಾಯಿ: ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ಥ ಕುಟುಂಬದ ಹಿರಿಯರು.

ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಥಾ ಸಾರಾಂಶ:

1. ಪ್ರೇಮದ ಅರಳುವಿಕೆ:

ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಪದ್ಮ ಪರಸ್ಪರ ಗಾಢವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಯಾವುದೇ ಆಡಂಬರವಿಲ್ಲದ, ಹೃದಯದಿಂದ ಬಂದ ಶುದ್ಧ ಪ್ರೇಮವಾಗಿರುತ್ತದೆ (ಅದಕ್ಕೇ ಕಾದಂಬರಿಗೆ 'ಹೃದಯ ಪುಷ್ಪ' ಎಂದು ಹೆಸರಿಡಲಾಗಿದೆ). ಸಂಪತ್ತು ತನ್ನ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಪದ್ಮಳನ್ನೇ ತನ್ನ ಬಾಳ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಪದ್ಮಳೂ ಕೂಡ ಸಂಪತ್ತನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಸುಖವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾಳೆ.

2.ಸಂಘರ್ಷದ ಆರಂಭ:

ಕಥೆ ತಿರುವು ಪಡೆಯುವುದು ಸಂಪತ್ತನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯ ಮಾತು ಬಂದಾಗ. ಸಂಪತ್ತನ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೇರೊಂದು ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸಂಪತ್ತು ತಾನು ಪದ್ಮಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮನೆಯವರಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

3. ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗ:

ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತನ ತಂಗಿ ಲೀಲಾಳ ಮದುವೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲಿರುತ್ತದೆ. ಅಂದಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಗನು ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಮಾತನ್ನು ಮೀರಿದರೆ ಅದು ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇತ್ತು. ಪದ್ಮಳಿಗೆ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಗಂಭೀರತೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಠದಿಂದ ಸಂಪತ್ತನ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಬಿರುಕು ಮೂಡುವುದು ಅಥವಾ ಅವನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ನೋವಾಗುವುದು ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

4.ಮಹತ್ವದ ತಿರುವು:

ಪದ್ಮಳು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಹೃದಯದ ಆಸೆಯಾದ 'ಸಂಪತ್ತು' ಅವಳಿಗೆ ಸಿಗದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಅವನು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಸುಖವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಸಂಪತ್ತನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಮರೆತು ತಂದೆ-ತಾಯಿ ತೋರಿಸಿದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾಗುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಸಂಪತ್ತನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ ನೀಡಿದರೂ, ಪದ್ಮಳ ತ್ಯಾಗದ ಮುಂದೆ ಅವನು ಮೌನವಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

5.ಕರುಣಾಜನಕ ಅಂತ್ಯ:

ಸಂಪತ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಮನೆಯವರು ನೋಡಿದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪದ್ಮಳು ತನ್ನ ನೋವನ್ನು ಎದೆಯಲ್ಲೇ ಹೂತುಹಾಕಿ, ಸಂಪತ್ತನ ಜೀವನ ಸುಖವಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾಳೆ. ಹೊರನೋಟಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿ ಹೋದಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಆ ಇಬ್ಬರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ್ದ ಪ್ರೇಮದ ಪುಷ್ಪ ಮಾತ್ರ ವಿಧಿಯ ಆಟಕ್ಕೆ ಬಾಡಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಕಾದಂಬರಿಯ ಸಾರಾಂಶ:

ತ್ರಿವೇಣಿಯವರು ಈ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ "ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಪಡೆಯುವುದಲ್ಲ, ಪ್ರೀತಿಸುವವರ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸುಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು ಕೂಡ ಪ್ರೀತಿಯೇ" ಎಂಬ ಅಂಶವನ್ನು ಪದ್ಮಳ ಪಾತ್ರದ ಮೂಲಕ ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಹೇಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುತ್ತವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಕಥೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ.